Kącik poezji: „Polak Polakowi Przyjacielem”

Dziś w kąciku poetyckim proponujemy wiersz Anety Malinowskiej „Polak Polakowi Przyjacielem”:

Polak Polakowi Przyjacielem

Pakunki, paszport przygotowane

późnym popołudniem przykre pożegnanie …

Pociąg parę puścił

policzki przemoczone płaczem

pojadę po pracę….

Polsko, piękna Polsko

pozostałaś poza plecami …

Pamiętam pejzaż, pachnące pola przeorane,

poranne ptaki przelatujące ponad pagórkami …

Potwornie przykro pozostawić potomków,przyjaciół, pobratańców …

Przebaczcie pojechałem po pracę…

Po południowym półwyspie poniewierka przebiega powoli,

Polak Polakowi psem, po piętach przyfasoli,

potem przytuli, popłacze po pacierzu,

potem pocieszy, potem przetrąci…

 Przemoc podżega przemoc,

podłość podżega podłość…

Pomocy!

Podżegajmy przyjaźń, pokój, pojednanie

Pobódka!

Postanowiłem przebaczyć podając

 pomocne palce potrzebującym,

przykładem patrioty podniosłem przybite popiersie,

Polacy połączmy polskie plemię.

Przezwyciężmy przesądy, popatrzmy przyszłościowo

przez pryzmat polskiego patrioty …

Przekażmy pokornie potomkom powiedzenie

Polak Polakowi Przyjacielem.

Aneta Malinowska




Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *