Święty Antoni, często nazywany Padewskim przywędrował do Włoch ok. 1221 roku. Urodził się w Lizbonie w Portugalii w 1195 roku jako Ferdynad Taveira. Zgodnie z historią jego życia opisywaną w wielu publikacjach mu poświęconych, wstąpił do zakonu Augustynianów w Lizbonie a następnie przeniósł się do ich klasztoru w Coimbrze. To tam w 1220 roku poznał franciszkanów, którzy na tamten czas przebywali w tym klasztorze i wybierali się w podróż misyjną do Maroka. Niestety ich działalność misyjna nie trwała długo i zakończyła się męczeńską śmiercią. Ich ciała zostały sprowadzone do klasztoru w Coimbrze, w którym nadal przebywał Ferdynand. To doświadczenie spotkania pierwszych męczenników franciszkańskich sprawiło, że i Ferdynand zapragnął wyjechać na misje do Maroka. W obliczu tego wydarzenia przyjął habit franciszkański i zmienił również swoje imię. Został Antonim. Jako franciszkanin za zgodą swoich przełożonych udał się na misje do Maroka. Jednak ze względu na ciężką i nieznaną dotąd chorobę musiał powrócić do kraju pochodzenia. W drodze powrotnej spotkała go na morzu wielka burza. Zamiast powrócić do ojczyzny dotarł do Sycylii. Miało to miejsce wiosną 1221 r. Będąc już na ziemi włoskiej udał się do Asyżu, aby osobiście poznać Św. Franciszka, który na rok 1221 zwołał kapitułę. Spotkanie z Franciszkiem utwierdziło go w powołaniu do życia braterskiego i franciszkańskiego. Następnie osiadł w małym miasteczku niedaleko Forlì, gdzie pełnił posługę wiejskiego kapłana. Jednak nie został tam na stałe, znowu ruszył w drogę – wędrował przez Włochy (głównie przez Lombardię) do Francji, gdzie przebywał przez kilka lat. Pracował jako wykładowca na Uniwersytetach w Montpellier i w Tuluzie. Ostatecznie w roku 1227 powrócił do Włoch i został mianowany prowincjałem Franciszkanów w Regionie Emilia-Romania. Dopiero w 1228 roku, niecałe trzy lata przed śmiercią, przybył do Padwy, gdzie zmarł. Jego grób i relikwie znajdują się w pięknej Bazylice na Piazza del Santo.
.
.
Tak o Świętym Antonim wypowiadają się ludzie, którzy pokochali go za jego wiarę i oddanie Panu Bogu:
”był nie tylko cudotwórcą, ale przede wszystkim skutecznym ewangelizatorem ”,
”wybitny kaznodzieja i teolog”,
„wiemy, że jest on znanym przede wszystkim jako święty od cudów. W rzeczywistości był to człowiek, który okazywał innym solidarność, który uformował też swoimi kazaniami wielu chrześcijan”,
„protektor ubogich”
„jest doktorem Kościoła, ale był też genialnym komunikatorem”.
Po dziś dzień jest patronem wielu miast, kościołów.
Viareggio z franciszkańskim i polskim akcentem
.
.
W malowniczej Toskanii znajduje się nadmorskie miasteczko – Viareggio. Historia tego miasta jest niemal od początku związana z franciszkanami, którzy przybyli tutaj w 1619 roku i założyli w tym mieście klasztor. Patronem klasztoru i kościoła został właśnie Św. Antoni. W późniejszym czasie została erygowana w tym miejscu pierwsza parafia w mieście. Z tego powodu stał się on pierwszym patronem tej miejscowości, a jego wizerunek widniał w historycznym herbie. Toskańscy franciszkanie ze względu na coraz mniejszą ilość powołań postanowili zamknąć klasztor we Viareggio. Dla tutejszych mieszkańców, ze względu na to, iż historia miasta jest nierozerwalnie związana z naśladowcami św. Franciszka, było to bardzo trudne do zaakceptowania. Na szczęście z pomocą przybyli polscy franciszkanie z Prowincji Wniebowzięcia NMP w Katowicach. Od 2007 roku przejęli oni posługę w tym klasztorze i parafii zapewniając kontynuację franciszkańskiej obecności w tym miejscu. Ich działalność trwa do dziś i obejmuje szeroko pojęte duszpasterstwo parafialne, duszpasterstwo sakramentalne a także pracę na rzecz ubogich. Także polskie wspólnoty zakonne dotyka w ostatnich latach kryzys powołań i ze wspólnoty, która kiedyś liczyła 5 braci obecnie posługę tutaj pełnią o.Elzear Nowak i o.Daniel Waszek. Z wielkim sercem i zaangażowaniem pracują na rzecz lokalnej społeczności. Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów wpisujących się w ducha świętego Patrona, opiekuna potrzebujących, jest prowadzona przez wspólnotę parafialną stołówka dla ubogich założona ponad 30 lat temu. Każdego dnia przygotowywane i wydawane są posiłki (obiady i kolacje), które trafiają średnio od 50 do 60 osób dziennie.
Choć duszpasterstwo jest prowadzone głównie w języku włoskim, franciszkanie nie zapominają o swoich korzeniach. W zależności od potrzeb jest odprawiana Msza św. w języku polskim, co roku odbywa się tu tradycyjne święcenie pokarmów w Wielką Sobotę. Bracia współpracują też z Honorowym Konsulatem RP we Florencji, z którym m.in. zostało zorganizowane w ubiegłym roku Narodowe Czytanie dzieł Jana Kochanowskiego.
Viareggio, które zrodziło się wokół franciszkańskiego klasztoru, liczy obecnie siedem wspólnot parafialnych.
O. Elzear zaangażował się od pewnego czasu, jak sam to określa, w cyfrową działalność misyjną, publikując w internecie informacje na temat aktywności poszczególnych parafii, a także prowadząc kanał Youtube z treściami ewangelizacyjnymi.
.
.
Tego rodzaju działalność z jednej strony polega na wykorzystaniu współczesnych środków komunikacji, ale zawsze na pierwszym miejscu stawia konieczność osobistej relacji z Bogiem. O. Elzear publikuje także
w języku polskim na kanałach prowadzonych przez macierzystą Prowincję. Można tam znaleźć między innymi cykl o włoskich regionach pt. „Śladami włoskich świętych”
Dostępność na kanał o.Elzeara znajduje się pod poniższymi linkami:
https://www.youtube.com/@cncviareggio
https://www.youtube.com/@slascyfranciszkanie/playlists
.
.
Dziękujemy za Św. Antoniego!
Źródło: https://stradeitalia.eu
Autor: Ines Pok
