Z myślą o naszych bliskich, którzy odeszli…

Z myślą o naszych bliskich, którzy odeszli i których tak bardzo nam dziś brakuje… proponujemy wam spotkanie z poezją.

Jeśli macie ulubione wiersze, które chcielibyście zadedykować waszym bliskim (polskie lub włoskie), prześlijcie je na adres [email protected] wraz z osobistą dedykacją, oraz nazwiskiem autora wiersza.  Z przyjemnością opublikujemy je wszystkie.

A już teraz proponujemy piękny wiersz Wojciecha Kudyby, który pani Bożena Zofia Kachel z Katanii przypomniała na swoim blogu https://bkachel.blogspot.it/:

Pogoda

pamięci mamy

 

Była wtedy pogoda, jedliśmy w ogrodzie

Słońce – jakby ukryte – obracało świat.

Przedmioty były lekkie

Zmieniała się ziemia

Kładłaś na głowie rękę

Miała w sobie blask.

Wszystko było w przemianie – zaufanie, taniec

Wszystkie kolory rzeczy, jakby opadł brud

W tym, co chcieliśmy chronić, w trosce

Ktoś odsuwał ciemność.

Pytaliśmy czy umrzesz

Obiecał, że nie.

 

Tłumaczenie na język włoski: Bożena Zofia Kachel

Il tempo

In memoria della mamma

Faceva bel tempo, abbiamo mangiato in giardino

Il sole – come nascosto – ruotava il mondo.

I soggetti erano leggeri

La terra si mutava

Posavi la mano sulla testa

Aveva in sé il bagliore.

Tutto era in trasformazione – la fiducia, la danza

Tutti i colori delle cose, come se fosse caduta la sporcizia

In quello che volevamo proteggere, nella preoccupazione

Qualcuno spingeva indietro le tenebre,

Abbiamo chiesto se muori

Ha promesso di no.

twardowski1

fot.tarnowskikurierkulturalny.blox.pl

 




Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

+ 29 = 33