Kącik poezji: „Bo potem jest tylko…cisza…”

Dziś w kąciku poetyckim proponujemy wiersz Dalidy Aouadhi-Łapińskiej „Bo potem jest tylko… cisza…”

Dzisiaj w ciszy z nutką zamyślenia
Utartym szlakiem,między aniołami
Idziemy…A w głowie mamy wspomnienia…
Imiona,uczucia,daty….pomiędzy nagrobkami…

Tam dziecko bez imienia,tu syn umiłowany..
Kochana mama…brat mego taty…Tadek
Babcia…Lucyna…i ktoś nieznany…
A w drugim rzędzie…tak to nasz dziadek…

Znicz ciężki w dłoni i chryzantemy…
Oddech co parą z ust się unosi
Szybka modlitwa… i już idziemy
Ciocia Krystyna na obiad prosi…

Jeszcze tu wrócę…z okazji święta
Uprzątnąć to co dzisiaj się spali
Trzeba pokazać,że się pamięta…
Że grób zadbany,widać z oddali…

Wieczór…blask zniczy symbol pamięci
Minionych chwil razem spędzonych
Te dni…A zegar nadal się kręci..
Chociaż zabrakło tych „poświęconych ”

Czasu dla bliskich i słów za mało..
Wyznań i uczuć odkładanych..
Myśli i gestów tego co się brało
Tego co się nigdy nie wypowiedziało…

Teraz jest nagrobek i znicze od święta
Rwący ból duszy i dyskomfort ciała…
Ważne byś pamiętał…co dusza pamięta
I nigdy „na później „…słów nie odkładała

————

D.Aouadhi

Korespondencja: Aneta Malinowska autorka stron  Polacy z Bolonii i okolic i Aneta Malinowska – fotografie, pittura 




Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *